نشسته ام به در نگاه می کنم،

نشسته ام به در نگاه می کنم،
دریچه آه می کشد،
تو از کدام راه میرسی
خیال دیدنت چه دلپذیر بود
جوانی ام در این امید پیر شد،
نیامدی و دیر شد
نیامدی و دیر شد...

👤هوشنگ ابتهاج