روایت

ضریح چشم‌های تو

ما با فاصله از ضریح ایستاده بودیم. او از سمت ضریح می‌آمد. زنی بود هفتاد و چند ساله. با چشمان اشکی، اول دست کشید روی عکس آقا. اما دلش راضی نشد. خم شد. بوسید و بوسید و بوسیدش. چه دیده بود توی آن چشم‌ها که وقتی ایستاد او هم لبخند به لب داشت؟

۱۰ اسفند ۱۴۰۴- قم حرم حضرت معصومه

✍️ #زینب_خزایی

#روایت