فردی می گوید : سالی به نجف اشرف رفته بودم .

فردی می گوید : سالی به نجف اشرف رفته بودم .

روز سوم اقامت در نجف

برای داخل شدن به حرم مطهر حضرت علی (علیه السلام )

خواستم کفشهایم را به کفشداری بدهم قبول نکرد .

عصر آن روز رفتم  ، باز هم نپذیرفت .

صبح و عصر روز بعد هم چنین شد .

به یکی از دوستان گفتم ، او هم تایید کرد

و اظهار داشت که این مطلب برای او هم پیش آمده است .

پس از ساعت ها گریه و زاری و دعا

در زیر ناودان طلای گنبد مطهر و طلب مغفرت ،

روز بعد موفق شدم وارد حرم مطهر شوم .

پس از مراجعت به تهران نزد شیخ رجبعلی خیاط رفتم

و علت را جویا شدم .

فرمود : تقصیر خودت است .

چه کار داشتی که هر روز به مغازه آن بقال بروی

و بنشینی و با  او حرف بزنی ؟

اگر تو  به عشق حضرت علی (علیه السلام ) رفته ای ،

باید با او باشی نه با بقال سر کوچه .