بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
رسالت انبیاء این نیست که خودشان عدالت را بین مردم برقرار کنند، بلکه انبیاء آمده‌اند تا مردم را به‌جایی برسانند که خودِ مردم قسط و عدل را برپا کنند. مجری قسط و عدل، انبیاء نیستند بلکه مردم‌اند؛ منتها انبیاء بسترسازی می‌کنند. قرآن می‌فرماید: لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ (سوره حدید بخشی از آیه 25)
انبیاء مردم را رشد می‌دهند تا مردم بتوانند خودشان عادلانه زندگی کنند؛ این یعنی نوعی مدیریت ولایی در ارتباط با جمع.
چرا پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) همۀ مشکلات جامعۀ خودشان را حل نکردند؟ الان رهبر انقلاب که همۀ مشکلات را می‌دانند چرا مشکلات را خودشان حل نمی‌کنند؟ به‌دلیل اینکه سیستم ولایی اساساً این‌گونه است که سعی می‌کند مردم را قدرتمند ‌کند تا مردم خودشان در یک حرکت جمعی بتوانند روی پای خود بایستند، یعنی میدان می‌دهد که خودِ مردم رشد کنند و قدرت پیدا کنند تا بتوانند مشکلات را حل کنند. این روش، تنها روش پایدار برای برقراری عدل در یک جامعه است.
اگر مردم، زندگی خود را، خودشان اداره کنند و روی پای خود بایستند، شاید نصف قوانین مجلس کاهش پیدا کند، چون بسیاری از قوانین برای کنترل فساد است، اما وقتی کار دست خودِ مردم باشد، فساد بسیار کم می‌شود و دیگر نیاز به این‌همه قانون نیست. از سوی دیگر نظارت قوه قضائیه هم به‌شدت کم می‌شود؛ چون مدیران، کارِ چندانی دستشان نیست که قوۀ قضائیه بخواهد بر آنها نظارت کند.
تمرکز قدرت و ثروت، فسادزا است و نه با قانون، نه با قوه قضائیه قابل‌کنترل نیست. برخلاف توزیع قدرت بین مردم که به کمترین قانون و نظارت نیاز دارد. باید قدرت دولت کم و قدرت مردم افزایش پیدا کند وگرنه فساد ریشه‌کن نخواهد شد.
ادارۀ جامه با مُدل تقوا یعنی نگذارید تمرکز ثروت و قدرت، در جامعه‌ شما فساد پدید بیاورد. برای تمرکززداییِ ثروت و قدرت، دولت باید کوچک شود. آرزوی کوچک‌شدن دولت مساوی است با برکات فراوان برای جامعه! قدم اول در کوچک‌شدن دولت این است که مردم، به‌دنبال استخدام در دولت نباشند.
از امام صادق(ع) درباره شخصی که می‌ خواست مزد بگیر و به‌اصطلاح ما کارمند شود، پرسیدند، ایشان فرمود: استخدام نشود، برود برای خودش کار کند.فَقَالَ لَا یُؤَاجِرْ نَفْسَهُ (کافی/5/90) امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید: اگر می‌توانی روزی‌ات را خودت به‌دست بیاوری مزدبگیر نشو؛ وَ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَلَّا یَکُونَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ اللَّهِ ذُو نِعْمَةٍ فَافْعَلْ (نهج‌ البلاغه نامه31) (ادامه دارد...)