روضه حضرت زهرا(س)

روضه حضرت زهرا(س)

با کینه و آزار زدند مادرمان را
پیوسته و بسیار زدند مادرمان را

بی شرم و حیا پیش نگاه حسن او
در کوچه و بازار زدند مادرمان را

فریاد کشان یاس غریبانه زمین خورد
بس قوم ستمکار زدند مادرمان را

گردید کبود صورت او از پس سیلی
آنروز که اشرار زدند مادرمان را

در پشت درش آتشی از فتنه به پا شد
در خانه اش این بار زدند مادرمان را

با یک لگد محکم و از روی حسادت
بین در و دیوار زدند مادرمان را

گل تاب خراشی به تنش نیست ولیکن
با تیزی مسمار زدند مادرمان را

با بندی که بر گردن و بر دست علی بود
گویا که دگر دار زدند مادرمان را