کاش من

کاش من
یکی از همان مردانی بودم که هیچگاه تو را ندیده اند
همانها که نمیدانند
چقدر تو خوب ، لبخند میزنی به دوربین ها
و چقدر آشفتگی موهایت به آدم آرامش میدهد
همانها که نمیدانند
پیراهن های یاسی هم می توانند خوشبخت باشند...
کسی شبیه تو
هر شب پشت پلکهای من بیدار میشود
و با لهجه ای که من نمیدانم شعر های تو را می خواند
و من بلند بلند با او هم صدا میشوم...