بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
منتهی خوشا به حال کسی که بهترین را هدف، معبود و محبوب می‌گیرد و خوشا به حال کسی که می‌داند جانش را در چه راهی فدا می‌کند و خوشا به حال کسی که با اراده و انتخاب راه درست را بر می‌ گزیند.
جانم فدای رهبر، یعنی جانم فدای اسلام، اهداف و آرمان‌های اسلام و انقلاب اسلامی. یعنی جانم فدای ولایت، و این همان مقام شهادت و شهادت طلبی است که به صورت یک شعار بیان می‌گردد. لذا نه تنها جایی برای شبهه یا ایراد ندارد، بلکه بسیار مشهود و قابل ستایش و تحسین نیز می‌باشد. و البته کسی که در راه خدا شهید نشود، حتماً در راه غیر خدا شهید می‌شود.
پس، معترضین و منتقدین به این شعار نیز جانشان فداست، منتهی فدای محبوبی دیگر، در راه هدف یا اهدفی دیگر و به دیگران ایراد می گیرند که چرا معبود ما را محبوب نمی‌گیرید و چرا در راه اهداف ما جان نمی‌دهید؟ و چرا در نقطه‌ مقابل ایستاده و جانم فدای رهبر می‌گویید؟! دقت کنند که هر کسی جانش فدای رهبرش است. منتهی رهبرها فرق می‌کند. برخی ولایت و رهبری و هدایت الله جل جلاله را برگزیدند و برخی دیگر ولایت و هدایت طواغیت را پسندیده‌اند. توجه، دقت و تدبر در آیات ذیل، موضوع را کاملاً روشن و مبرهن می‌نماید:اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ - خداوند دوست و سرپرست كسانى است كه ايمان آورده‏اند، آنها را از تاريكى‏هاى جهل و كفر و فسق به سوى نور علم و ايمان و تقوا بيرون مى‏برد، و كسانى كه كفر ورزيدند سرپرستان آنها طغيانگرانند كه آنها را از نور هدايت به سوى تاريكى‏هاى گمراهى بيرون مى‏برند. آنها اهل آتشند كه در آنجا جاودانند.(سوره بقره آیه 257)
الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا - كسانى كه ايمان آورده‏اند در راه خدا مى‏جنگند می‌کشند و کشته می‌ شوند، و كسانى كه كفر ورزيده‏اند در راه طاغوت هر طغيانگر نافرمان حق مى‏ جنگند، پس شما با ياران و دوستان شيطان بجنگيد، كه بى‏ترديد مكر و فريب شيطان همواره در برابر تدبير الهى ضعيف است.(سوره نساء آیه 76)(پایان)