من آسمان پر از ابرهای دلگیرم...

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم...

اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم
*
من آن طبیب زمینگیر زار و بیمارم...

که هر چه زهر به خود می دهم، نمی میرم
*
من و تو آتش و اشکیم در دل یک شمع...

به سرنوشت تو وابسته است تقدیرم
*
به دام زلف بلندت دچار و سردرگم...

مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم
*
درخت سوخته ای در کنار رودم من...

اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم ...
.
.
.
برگرفته از کتاب "ضد"