خدای متعال در مورد خلقت حضرت آدم به عنوان خلیفه خود در زم

خدای متعال در مورد خلقت حضرت آدم به عنوان خلیفه خود در زمین با ملائکه صحبت کرد. بعد از آنکه سوال و جوابی مطرح شد، تعلیم اسماء به
حضرت آدم صورت گرفت و به تمام فرشتگان دستور سجده داده شد و ابلیس تمرد کرد. به تعبیر روایات سجده ملائکه بر آدم در واقع اکرام مقام انسانیت بود. همه ملائکه و قوای مدبره عالم که در تدبیر نظام عالم هستند، در خدمت آدم قرار گرفتند تا به رشد و کمال خود برسند. شیطان با سرکشی از دستور الهی اولین نقطه عداوت را آغاز کرد. قبل از خلقت انسان هیچ عداوتی در کار نبود.
بعد از این ماجرا از ابلیس سوال شد که چرا سجده نکردی؟ در جواب نفی ابد کرد و گفت هیچ گاه بر آدم سجده نخواهم کرد و طبق فرمایش علامه این مسئله ریشه در ذات شیطان داشت و یک صفت نبود. ابلیس به خداوند عرضه داشت که مرا از سجده بر آدم معاف کن در عوض آنچنان عبادتی برای تو خواهم کرد که هیچ ملکی تا به امروز نکرده باشد و خداوند در جواب فرمود من آن عبادتی را می‌خواهم که از حیث اراده من باشد نه آن عبادتی که از حیث خودت باشد. فعلی که تو انجام خواهی داد عبادت نیست بلکه هوای نفس تو است. وقتی شیطان از مکانت و جایگاه خود هبوط کرد، به آدم امر شد که وارد بهشت بشود و به او گفته شد که از خوردنی‌هایی که مطابق اشتهای شماست بخورید و بیاشامید و طبق روایات ملائکه تا دیدند آدم از نعمت‌های بهشتی خورد، و به دنبال خوردن، خوابیدن و چرت زدن همراه است به فزع در آمدند و ترسیدند و گفتند خوابیدن برادر مرگ است. کسی که خوابیدن دارد، مرگ دارد.
شیطان که شنید آدم فعلی به نام خوردن دارد بسیار خوشحال شد و گفت راه نفوذم را پیدا کردم و گفت از همین راه به زودی او را اغوا خواهم کرد. وقتی گفته می‌شود که ماه رمضان ما میهمانی خدا است و خدا از بندگانش در این ماه پذیرایی می‌کند، در واقع خداوند با روزه خواستن و سفارش به نخوردن از بندگان پذیرایی می‌کند و با این روش فرموده که شیاطین در این ماه در غل و زنجیر هستند یعنی راه نفوذ شیاطین که همان خوردن است را بسته. شیطان به خدا گفت من قبل از این برای تو عمل انجام دادم و در درگاه تو هیچ عملی باطل نیست، من جزای عملم را می‌خواهم. خداوند فرمود از دنیا هر چه بخواهی به تو می‌دهم. این فرمایش نشان دهنده آن است که تمام عبادات شیطان از سر خودخواهی بوده چون منشاء دنیا پرستی خود خواهی است.
اشاره قرآنی
صفحه 131
*خدای متعال در این آیات خطاب به پیامبر اکرم می‌فرماید:« وَلَقَدْ کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِکَ فَصَبَرُوا عَلَی مَا کُذِّبُوا وَأُوذُوا حَتَّی أَتَاهُمْ نَصْرُنَا وَلَا مُبَدِّلَ لِکَلِمَاتِ اللَّـهِ وَلَقَدْ جَاءَکَ مِن نَّبَإِ الْمُرْسَلِینَ»« و پیش از تو نیز پیامبرانی تکذیب شدند، ولی بر آنچه تکذیب شدند و آزار دیدند شکیبایی کردند تا یاری ما به آنان رسید، و برای کلمات خدا هیچ تغییردهنده‌ای نیست. و مسلماً اخبار پیامبران به تو رسیده است». در این آیه خداوند به پیامبر می‌فرماید که در برابر ناملایمات و دروغ‌ها و تکذیب‌ها و تندی‌ها، صبوری کن و استقامت کن چون این سنت پیامبران قبل از تو هم بوده و آنها را نیز بسیار آزردند. پس نا امید نباش و این رفتارها برای تو سنگین نیاید.