آدمی به مرور آرام میگیرد

آدمی به مرور آرام می‌گیرد,
بزرگ می‌شود،
‏بالغ می‌شود،
و پای اشتباهاتش می‌ایستد!
‏گذشته‌اش را قبول می‌کند،
نادیده‌اش نمی‌گیرد!
‏می‌فهمد که زندگی یک موهبت است،
یک غنیمت است،
‏یک نعمت است،
و نباید آن را فدای آدم‌های بی‌مقدار کرد! ‏اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب می‌شود..؛