آدم وقتی چیزی رو فهمیده، دیگه نمی تونه ندونه!

آدم وقتی چیزی رو فهمیده، دیگه نمی تونه ندونه!
وقتی که فهمیدم چشم های زیبایی داری،
وقتی که فهمیدم گودی انگشتات همیشه گرمه،
وقتی که فهمیدم موقع لبخند زدن چشات ریز میشه، دیگه بعد از اون نتونستم ندونم!
میدونی چیه ماری؟
آدم می تونه نخواد، می تونه نره، می تونه بمیره، می تونه سکوت کنه، می تونه بخوابه، می تونه خودش رو حبس کنه!
اما
نمی تونه وقتی که چیزی رو فهمید،
دیگه نفهمه ...
اگر می تونستیم چیزهایی رو که می دونیمو فراموش کنیم، تحمل زندگی راحت تر بود.
لعنتی کاش نمی دونستم!