اری

اری،
به ولله که او اغتشاشگر نیست.
او فقط امیدی ندارد، آرزو هایش را کشته اند، فردایش را گرفته اند، عزیزش را در مقابل چشمانش گرفته اند و کشته اند..
او تنها یک پدر است که شرمنده زن و بچه هایش شده است؛
او تنها یک مادر است که از گله های کودکش شرمنده است؛
او تنها یک دختری است که از زمین و زمان گله دارد و هق هق هایش را مخفی کرده است؛
او تنها یک پسری است که از فردای خود بی‌ امید است؛
او تنها یک ایرانی است که داغدار است، سیاه خواهر و برادر هایش بر تنش است..