رفت

رفت
و این سرآغاز و پایان کتاب ناخوانایی بود
که او با آمدنش به من آموخت...
تنهایی
پچیده ترین ، سخت ترین و غیرقابل درک ترین درسی بود
که از مهربان ترین معلم بی رحم همه دوران زندگی ام آموختم...✴️
#علی_رجبی🌼
دیدگاه ها (۰)

می‌شناسمت . . .چشم‌های تومیزبان آفتاب صبح سبز باغهاستمی‌شناس...

شب ایستاده است.خیره‌ی نگاه اوبر چارچوب پنجره‌ی من.با جنبش اس...

زخم ها...خوب میشن و جاشون کم کم از بین می ره،ولی یه زنگ تلفن...

یه جا نوشته بود:«فراموش کردن کسی که دوسش داری مثل حل شدن قند...

همکلاسی های سمی ?

نمی خواهم رمانتیک باشم یا با حرف ارام کردن را در حرف هایم بر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط