ای پیاز جان

ای پیاز جان
جان فدای بوی تو/
ای فدای شِکل ُ
رنگ ُ روی تو /

از چه از اهل جره گشتی تودور /
تو همیشه نزد ما بودی صبور /

چی شده یکباره یاغی گشته ای/
چون چغالو ُ گرجه باغی گشته ای /

ای فدای برگهای سبز تو /
در غذا راحت میکردیم هضم تو /

چی شده یکباره گردیدی گرون /
سال قبل بودی کیلویی یقرون /

با چی تو یکبارگی رفتی بالا /
رفتی وُ بنشستی در جفت طلا /

ای پیاز ای اهل دهدستهٔ جره /
بی تو خالی گشته سفره از صفا /

ما وتو همشهری هستیم بی وفا /
ناز کم کن باز برگرد پیش ما /

بیوفا ای خانهٔ ظلمت خراب /
بی تو بی مزه شده سیخ کباب /

میکنم بهرت دعا وقت نماز /
تا به اغوش ما برگردی پیاز /

من شنیدم با عرب خو کرده ای /
خوش نشین ها را تو پُر رو کردهای /

با کی از دهدسته تو کردی سفر /
که در اوردی یهو سر از قطر /

تو به دینار عرب دل خوش نکن /
حرف این سوسمار خورها گوش نکن /

چند روزه درک کردیم حال تو /
باز گرد میاییم استقبال تو /

الو بی تو مزه اش رفته زِدست /
دوست بوده با تو از روز الست/

کم نما تو یک کمی از خشم خود /
باز گرد دودت کنم در چشم خود /

چند روزی گشته بازارت گران /
پُشت قلم هستی مگر یا گوشت ران /

چند روزی این چنین گردیده ای /
با بزرگون همنشین گردیده ای /

مدتی با میوه قاطی گشته ای /
اولین بار صادراتی گشته ای /

ای به چاقو ریشهات گردد جدا /
زود قیمت بشکنُ پایین بیا /

از چه رو تو بارو بندیل بسته ای /
بی حیا تو حاصل دهدسته ای /

یکزمان قاش تو ریزه میزدیم /
با چه کَیفی رو بریزه میزدیم/

تو پیازی جون ما شاهی نکن /
خود قطار قیمت ماهی نکن /

ای که با شیخ عرب دل بسته ای /
کارت ملی داری از دهدسته ای /

راست گفت شاعر که یک روزی گدا/
معتبر شد بیخبر شد از خدا /

شعر من گر که بوده دل نواز /
شعری طنز بوداز گرانی پیاز /

هدف سرگرمی وخنده بر لب خواننده بود
ولا غیر

.