من باید فرود آیم...

من باید فرود آیم...
نباید بنشینم..
سال هاست از آن لحظه که پر بر اندامم رویید...
و از آشیان، از بام خانه پرواز کردم..
همچنان می پرم. هرگز ننشسته ام..
و دیگر سری نیز به سوی زمین.. و به سواد پلید شهرها...
و بام های کوتاه خانه ها بر نگرداندم..
چشم به زمین ندوختم...
پروازی رو به آسمان..
در راه افلاک ...
و هر لحظه دورتر و بالاتر ا ز زمین..
و هر لحظه نزدیک تر به خدا !


دوستان مهربونم .شبتون بخیر