گاهی آدم به یاد کسی گریه نمی‌کند، اصلا آدم نمی‌فهمد چرا گ

گاهی آدم به یاد کسی گریه نمی‌کند، اصلا آدم نمی‌فهمد چرا گریه می‌کند، و شاید یک نقطهٔ عمیق و نرم و ولرم، مثل نور آفتاب بهاری، توی دلش پیدا می‌شود، که اصلا حس بدی هم نیست. حتی یک احساس شادی است، گریه‌آور هم نیست، ولی آدم بی‌اختیار گریه‌اش می‌گیرد.

رضا براهنی
دیدگاه ها (۱)

‏تموم چیزی که میخواستم این بود که یکی برام بجنگه

آدما وقتی عصبانی‌ان خاطرات خوب یادشون می‌ره، وقتی می‌خوان دع...

من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم، ا...

سرانجام یک روز صبح می‌پذیری که تنهایی و این اندوهبارترین لبخ...

بعضی از علائم آخرالزمان شکم، خدا می شود!طبق روایات، روزگاری ...

دنیا خیلی عجیبه که باید برای هر موفقیتی یه تاوانی بدی یه چیز...

Part: ۲۵ داشتم از سالن خارج می شدم که دستم رو کشید و در رو ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط