آیا داغ خونِ مقتدا را از یاد برده‌اید؟!

آیا داغ خونِ مقتدا را از یاد برده‌اید؟!
آیا ندیدید که امضایِ کری چگونه به ماشه‌ی شلیک
در قلب امنیت ملی و اقتصاد بدل شد؟
‌
جمله‌ی اگر گفت‌وگو نکنیم چه کنیم از رئیس یک قوه و امروز مذاکره همان مبارزه است از رئیس قوه‌ی دیگر، هر دو از یک آبشخور سیراب می‌شوند؛ اولی برای توجیه عوام و دومی برای توجیه انقلابیون و خواص طراحی شده است، اما ترجمه و برآیند واقعی آن‌ها یکی است: همان مسیر فریب و همان نوشاندن دوباره‌ی جام زهر به کشور و امام امت. می‌خواهند با فریب صلح، زمان بخرند، از جام‌جهانی بگذرند و سپس در لحظه‌ای که حاکمیت را به خوابِ تعهداتِ پوشالی برده‌اند، حکم ترورها و فتنه ها را همچون گذشته امضا و اعمال کنند.
چرا که وقتی آخرین تندرو را به اذعان خویش حذف کنند، باهوش ها حکومت را به دست گرفته و شبیهِ یازده تن اورانیوم سابق، همین چند صد کیلو را هم با دست خویش اهدا خواهند کرد.
‌
هشدار می‌دهیم هزینه‌ی نفهمیِ دیپلماتیک را
نباید نظامیان غیور و مردم بیدار و مظلوم پرداخت کنند.