تاریخچهء پیدایش و پیشرفت جهانبینی دانشگرا (سکولار) -8

تاریخچهء پیدایش و پیشرفت جهانبینی دانشگرا (سکولار) -8
(ویرایش 2)
____________________________________________________________
فرخیزش (انقلاب) بزرگ فرانسه ، از «دانشگرائی» پشتیبانی کرد .
_____________________________________________________________
در سدهء هجدهم زادروزی (1800-1700) ، رعیت ها که بخش بیشینهء (عمدهء) مردم فرانسه بودند ، روزگار بسیار ناگواری داشتند ؛ آنها ناچار بودند بخش بیشینهء (عمدهء) کارآوردهای (محصولات) خود را به زمینداران (ارباب ها) بدهند ، و هم ناچار بودند که یکدهم از درآمد خود را به کلیسای کاتولیک بدهند ، و هم ناچار بودند که به دولت فرانسه «همایه رس» (مالیات) بدهند . این رعیت ها خواستار آن بودند که زمین ، به دارایش (مالکیت) خودشان درآید ، تا ناچار نباشند بابت کرایه بهای زمین ، بخشی از کارآوردهایشان را به زمیندار بدهند ؛ و همچنین خواستار آن بودند که از پرداخت یکدهم درآمدشان به کلیسا رهائی یابند .

همچنین دولت ، هزینه های بسیار زیاد جنگ های «پرهیزپذیر» (اجتناب پذیر) خود را بر دوش مردمگروه (طبقهء) تازه پدید آمدهء «مزدبگیرداران» (بورژوازی) ، که دچار بیخریداری (کسادی) و درجامانی (رکود) شده بود ، میگذاشت ؛ و پایابراین (بنابراین) مزدبگیرداران خواستار کاسته شدن فشاری بودند که از سوی دولت و رعیتداران و کشیشان کلیسا ، بر دوش «مزدبگیرداران» (بورژوازی) سنگینی می کرد . آنها همچنین خواستار آن بودند که پروانه های (امتیازات) بسیار زیاد رعیتداران و کشیشان کلیسا ، از آنها پس گرفته بشوند . ولی مزدبگیرداران پی برده بودند که تنها هنگامی خواهند توانست به این خواسته هایشان برسند که در راهبری (ادارهء) کشور ، دارای رسه ای (سهمی) رونهیدنی (قابل توجه) بشوند .

پایابراین (بنابراین) از نیمهء سدهء هجدهم ، بیکاستانه (کاملا) آشکار شده بود که همایه (جامعه) به دو دسته بخش شده ، که هر یک آماده است تا برپد (علیه) آن دیگری بجنگد . یکی از این دو دسته دربر گیرندهء «رعیت ها» ، «برده ها» ، «خویشفرمایان» ، «مزدبگیرداران» و «مزدبگیران» بود ؛ و دستهء دیگر ، دربرگیرندهء «رعیتداران» ، «کشیشان کلیسای کاتولیک» (که خود ، از رعیتداران بزرگ و کوچک بودند) ، و «پادشاه» بود .

در میانهء سال 1788 ، فرانسه در سه زمینهء کشاورزی ، سازند (صنعت) و بازرگانی ؛ به یک نابسامانی (بحران) بسیارسخت دچار شد ؛ و پدیده های «نداری (فقر)» و «بیکاری» در سراسر فرانسه گسترش یافتند . از سوی دیگر ، در ماه اکتبر همین سال ؛ که سرمائی بسیار سخت ، همهء فرانسه را دربر گرفته بود ؛ رعیت ها که گرسنگی و نداری ، تاب و توانشان را گرفته بود ، دست از جان شستند و به انبارهای گندم تاختند و هرچه بود و نبود را با خود بردند . در شهرها نیز که کمبود نان و نداری (فقر) بیداد می کرد ، مردم هر از چندگاهی ، خیزش هائی را برپا می کردند ؛ و دولت نیز پس از اینکه یک خیزش را سرکوب می کرد ، با خیزشی دیگر در جائی دیگر روبرو می شد .

در ماه نوامبر سال 1788 ، دولت فرانسه ورشکستگی خود را به آگاهی همه رسانید و از پادشاه (لوئی شانزدهم) خواست که «اتاژنرو» {1} را برپا سازد . پادشاه پس از گاهبازه ای (مدتی) شانه خالی کردن (طفره رفتن) ، سرانجام برپا شدن «اتاژنرو» با "رسه مندی" (شرکت) «مزدبگیرداران» (سرمایه داران) را پذیرفت . پادشاه و رعیتداران و کشیش ها (که خود رعیتدارانی بزرگ بودند) ، به این امید بودند که با برپا شدن «اتاژنرو» ، پذیرفتگی (مقبولیت) خود در نزد مردم را دوباره بدست بیاورند و فرماندهی را در «اتاژنرو» بدست خود بگیرند ، و به خیزش های مردم پایان دهند و پول بایدی (لازم) برای راهبری (ادارهء) کشور را بدست آورند ؛ ولی نمایندگان «مزدبگیرداران» (سرمایه داران) خواستار آن بودند که برپاشدن «اتاژنرو» ، آغازی برای افتادن رهبری کشور بدست خودشان باشد . بهمین چرائی (دلیل) از همان روز نخست برپا شدن «اتاژنرو» ، دربارهء شیوهء راهبری (ادارهء) نشست ها و شیوهء نگره گیری (رای گیری) ، میان این دو دسته ناسازگاری (اختلاف) پدید آمد .

در روز 17 ژوئن سال 1789 ، نمایندگان «مزدبگیرداران» (بورژوازی) ، از نمایندگان «رعیتداران و کشیش های کلیسا» جدا شدند ، و خود را «چمگزاراد مردمی» (مجلس ملی) نامیدند ؛ ولی پادشاه که نمایندگان «رعیتداران و کشیش های کلیسا» را پشتیبانی می کرد ، «چمگزاراد مردمی» (مجلس ملی) را ناچمی (غیرقانونی) خواند ، و در روز 20 ژوئن ، ساختمان «چمگزاراد مردمی» (مجلس ملی) را بدست خود گرفت ؛ ولی نمایندگان «مزدبگیرداران» (بورژوازی) ، در جای دیگری ، نشست خود را برگزار کردند ؛ و مردم نیز به پشتیبانی آنها بپاخاستند . در روز 9 ژوئیه ، «چمگزاراد مردمی» (مجلس ملی) ، خود را «چمگزاراد بنیادگزاران» (مجلس موسسان) خواند و به آگاه