پند حافظ

پند حافظ

اين چه شوريست که در دور قمر مي بينم
همه آفاق پر از فتنه و شر مي بينم 
هر کسي روز بهي مي طلبد از ايام 
علت آن است هر روز بتر مي بينند
ابلهان را همه شربت ز گلاب و قند است
قوت دانا همه از خون جگر میبینم
اسب تازي شده مجروح به زير پالان 
طوق زرين همه بر گردن خر مي بينم
اين چه شوريست که در دور قمر مي بينم 
همه آفاق پر از فتنه و شر مي بينم 
دختران را همه در جنگ و جدل با مادر
پسران را همه بد خواه پدر مي بينم 
هيچ رحمي نه برادر به برادر دارد 
هيچ شفقت نه پدر را به پسر مي بينم 
پند حافظ بشنو خواجه برو نيکي کن 
که من اين پند به از گنج گوهر مي بينم