آری سهراب !!

آری سهراب !!
تو راست میگویی !!
آسمان مال من است...
پنجره . . .
عشق ....
زمین . . .
دوست . . .
هوا . . .
مال من است !!
اماسهراب تو قضاوت کن...
بر دل سنگ زمین،جای من است؟
من نمیدانم چرا این مردم، دانه های دلشان پیدا نیست ؟!
تو کجایی سهراب...؟؟؟؟
آب را گِل کردند !
چشمها را بستند . . .
و چه با دل کردند !
صبرکن ای سهراب...
گفته بودی قایقی خواهم ساخت..
خواهم انداخت به آب...
دور خواهم شد از این خاک غریب...
قایقت جا دارد ؟
من هم ازهمهمه ی اهل زمین دلگیرم...