مـــیگن آدم وقتیے میـمیره

مـــیگن آدم وقتیے میـمیره

کل اعـضای بدنـــش کاراے بدشُ رو شـهادت مـیدن

... میـخوام بدونـم

این زبـــون مـن

شهادت میـده که چه حرفایی تو دلـم "سنـگینی" میکرد و نتونستم بگم...

گلــــــــوم

میـگه چه روزایی که بغض مو بیصدا دفن کردم....

چشـــــام

میگن که چه شـــبایی تا صـــبح "از غـــم و غصه نتونستم بخوابم...

این دل

این دلِ لامـصب میـگه خیلی جاها "شکـستم ولی بیصدا....

امیـدوارم اون دنیا

بدنـــــم" بهم "نامردی" نکـنه . . مـــث آدَمـای ایـن دنیا