خستگیت را می شود حس کرد ،

خستگیت را می شود حس کرد ،

از تقدیری که تورا در وسط یک جنگ نابرابر زاییده است . . . .

میدانم که یک قدم فاصله هست ،

از دنیای صورتی ها تا دنیای خاکستری تو . . . .

میدانم متنفری از انسان نماهایی که ،

در نوک برج های غرور خود نشسته ،

ودنیای رنگیشان را تماشا میکنند . . . .

خستگیت را به جان میخرم ،

چون ارزش تو چه بسا فروان تر است . . . .

زیراخودت بودی ،

خودت هستی . . . . !

بدون هیچ نقابی . . . . !!!!!!

.
.