جوانـی نکردم در این عمر خویـش

جوانـی نکردم در این عمر خویـش
به حسـرت گذشت این جوانیِ من
نــــــدارم امیــدی به ایــن زندگی
هـــدر رفتـه این زنــــــــدگانیِ من
ز بـــس کـه جــفا دیــدم از روزگـــار
شــــده حســــرت جـــاودانـــی مـــن
فنـــــا مــی رود آرمــــانــم ز دل
از ایــن دفتـــر بــایــگانـــی مـــن
همــه خــاطره مـــانده در دل هنوز
ز بــــاغ گـــل ارغــــوانـــی مـــن
عجب سـر نــوشـتی رقم زد زمـان
در آن لحــظه ی گلــفــــشانــی مــن
تـو ای چرخ گردان بسـی کـم بـکــن
از ایــن غُـصه ی جـان سِتـانـی مـن