بخواب

بخواب
آرام باش
پسر خوش صدای ایران

بعد از این
تنها سوز صدایت
گوش هایمان را
نوازش میدهد

و نوای دل دردناکت
دلهایمان را
پر درد میکند

آسوده باش
دیگر
آنکه میخواندی
(یکی هست)
زمزمه ی هر روز ما
خواهد شد
با ویرایشی کوچک
که به یادت میگویم:

تو نیستی...

آسوده باش مرتضی!
ساعتی از عروجت
نگذشته
که همه دَم گرفته ایم:

بغضم گرفته وقتشه ببارم
چه بی هوا،هوای گریه دارم....

روز سختی را
برای رفتن
انتخاب کردی!

مثل ایامی
که در گزینش اشعارت
وسواس به خرج میدادی

کاش این بار
کمی چشم پوشی میکردی

جمعه ای که لحظه به لحظه
به سوی غروب قدم میزند
بدون همراهی تو

رنگ و بوی
کابوس دارد!

ما ماندیم
با رویای بودنت

سفر بخیر...



۲۳ آبان ۱۳۹۳