اگر...

اگر...
 اگر بتوانی سرت را بالا نگه داری در حالی که تمام اطرافیان سرشان را به زیر انداخته اند و تو را شماتت
می کنند که چرا چنین نکرده ای٬
اگر بتوانی در حالی که همه به تو تردید دارند به خودت اعتماد داشته باشی اما بگذاری آنان همچنان
به تو شک داشته باشند٬                                       
اگر بتوانی منتظر بمانی و از انتظار خسته نشوی.
اگر بدانی به تو دروغ گفته می شود و دروغ نگویی٬
اگر با تو بد رفتار شود و تو بدرفتاری نکنی٬
و با وجود تمام اینها
اگر بتوانی رویا پردازی کنی و اسیر رویایت نشوی٬
اگر بتوانی فکر کنی و خیال نکنی افکارت آرمان تو هستند٬
اگر بتوانی هم با شکست روبه رو شوی هم با پیروزی  و با این دو یکسان رفتار کنی٬
اگر بتوانی تحمل کنی حقایقی که تو گفته ای تغییر کند و از آن به عنوان دامی برای دیگران استفاده
شود٬
یا ببینی تمام چیزهایی را که وجودت را فدای آن ها کرده ای از هم پاشیده است٬
و دست به زانو بگذاری و همه چیز را از اول بسازی
اگر بتوانی تمام اموالت را جمع کنی و سر آن ها شرط ببندی٬
و شرط را ببازی و دوباره از اول شروع کنی
و هیچ وقت حرفی درباره ی این باخت نزنی.
اگر بتوانی به زور قلب و اعصابت و مغزت را وادار کنی پس از انقضای تاریخ مصرفشان در
خدمتت باشند٬
و وقتی سراپای وجودت می خواهد از همه چیز دست بکشد٬
پشتکار به خرج بدهی و به اراده ای که به تو می گوید ادامه بده  گوش بدهی٬
اگر بتوانی با عوام حرف بزنی و فضائل خود را حفظ کنی٬
یا با پادشاهان بنشینی و هنوز دلسوز توده ی مردم باشی٬
اگر نه دشمن بتواند به تو آسیب برساند نه دوست٬
اگر همه از تو حساب ببرند اما نه بیش از اندازه٬
اگر بتوانی یک دقیقه ی ناخوشایند را با شصت ثانیه کوشش پر کنی٬
دنیا و تمام چیزهای آن مال تو می شوند٬
و مهم تر از همه  تو مرد می شوی  پسرم!
 
رودیارد کیپلینگ