خدایا خودت خوب میدانی ب انتهای بودنم رسیده ام چقدر میان خ

خدایا خودت خوب میدانی ب انتهای بودنم رسیده ام چقدر میان خاطرات پوچ ب دنبال رویاهای سوخته ام بگردم نمیدانم شاید همین قدر خوشبختی در میان امواج بدبختی حق من بوده که غرق نشوم ولی نه ای کاش غرق شده بودم امروز بار دیگر شکستم تا کی به شوق یکی شدن دوباره دست بر زانوهایم بگذارم و بلند شوم تا کی صورت غم گرفته ام.را غباری از غمهای بی پناهیم بپوشاند .