بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
اما، همین که خضر علیه السلام کشتی را سوراخ کرد، او حتی نپرسید که چرا این کار را کردی و حکمتش چه بود؟ بلکه تهمت زد و حکم داد :
فَانْطَلَقَا حَتَّى إِذَا رَكِبَا فِي السَّفِينَةِ خَرَقَهَا قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْئًا إِمْرًا - آن دو به راه افتادند؛ تا آن كه سوار كشتى شدند، خضر كشتى را سوراخ كرد موسى گفت: آيا آن را سوراخ كردى كه اهلش را غرق كنى؟! به راستى كه چه كار بدى انجام دادى!(سوره کهف آیه71)
و همینطور در برابر ساختن دیوار مخروبه بدون دستمزد و یا کشتن آن جوان، تهمت زد و حکم داد که کارهای بسیار زشتی انجام دادی!
اما حضرت خضر علیه السلام، در هر اعتراضی، همان حکمت نخست را یادآور شد که مگر من نگفتم: تو استطاعت صبر با من را نداری؟!
قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا - گفت: آيا نگفتم تو هرگز نمى توانى با من شكيبايى كنى؟!(سوره کهف آیه 72)
حضرت موسی علیه السلام، هر بار متذکر و متنبه میشد و میگفت: این بار را ببخش، دیگر تکرار نمیشود، اما باز هم معترض میشد، چرا که او مأمور به تشریع بود و طبق حکم شرع قضاوت مینمود، اما حضرت خضر علیه السلام، مأمور به تکوین بود و طبق امر خدا عمل مینمود.
بار سوم، به او گفت: دیگر کار تمام شد و فرصت را از دست دادی، و این جدایی بین من و تو خواهد بود، حالا بیا تا برایت توضیح دهم که اولاً هر کاری را به امر خدا انجام دادم و ثانیاً حکمتش چه بود؟!
قَالَ هَذَا فِرَاقُ بَيْنِي وَبَيْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا -او خضر گفت: اينك زمان جدايى من و تو فرا رسيده؛ اما بزودى راز آنچه را كه نتوانستى در برابر آن صبر كنى، به تو خبر مىدهم.(سوره کهف آیه 78)
حال باید توجه داشته باشیم که من و شما و دیگران نیز از این قاعده مستثنا نمیباشیم؛ خبر علت است و صبر و استقامت معلول. علت که نباشد، معلول نیز نخواهد بود.
انتشار اخبار دروغ، یا حتی اخبار راست، اما به گونهای که اذهان را منحرف کند، یا القای ترس و نا امیدی کند، یا فرافکنی شایعات، جوّسازی ها و سیاه نماییها باشد، همه به خاطر این است که ما در برابر رویدادها، مشکلات، دشمنیها و فتنهها، قضاوت نادرست کنیم و صبر و استقامت خود را از دست بدهیم، شکست بخوریم و یا تسلیم شویم! لذا فرمود: وقتی فاسقی برای شما خبر میآورد، ابتدا تحقیق کنید که راست است یا دروغ، به فرض که راست باشد، چرا این خبر را میدهد و چرا خبر را اینگونه میدهد؟! و به بندگان مؤمنش متذکر میگردد که مبادا قبل از تحقیق، خبر را منتشر کنید، سبب انحراف و خسران دیگران میشوید و به شدت پشیمان خواهید شد!
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ - اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد، دربارۀ آن تحقيق كنيد، مبادا به گروهى از روى نادانى آسيب برسانيد و از كردۀ خود پشيمان شويد!(سوره حجرات آیه 6)(پایان)
قسمت سوم :
اما، همین که خضر علیه السلام کشتی را سوراخ کرد، او حتی نپرسید که چرا این کار را کردی و حکمتش چه بود؟ بلکه تهمت زد و حکم داد :
فَانْطَلَقَا حَتَّى إِذَا رَكِبَا فِي السَّفِينَةِ خَرَقَهَا قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْئًا إِمْرًا - آن دو به راه افتادند؛ تا آن كه سوار كشتى شدند، خضر كشتى را سوراخ كرد موسى گفت: آيا آن را سوراخ كردى كه اهلش را غرق كنى؟! به راستى كه چه كار بدى انجام دادى!(سوره کهف آیه71)
و همینطور در برابر ساختن دیوار مخروبه بدون دستمزد و یا کشتن آن جوان، تهمت زد و حکم داد که کارهای بسیار زشتی انجام دادی!
اما حضرت خضر علیه السلام، در هر اعتراضی، همان حکمت نخست را یادآور شد که مگر من نگفتم: تو استطاعت صبر با من را نداری؟!
قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا - گفت: آيا نگفتم تو هرگز نمى توانى با من شكيبايى كنى؟!(سوره کهف آیه 72)
حضرت موسی علیه السلام، هر بار متذکر و متنبه میشد و میگفت: این بار را ببخش، دیگر تکرار نمیشود، اما باز هم معترض میشد، چرا که او مأمور به تشریع بود و طبق حکم شرع قضاوت مینمود، اما حضرت خضر علیه السلام، مأمور به تکوین بود و طبق امر خدا عمل مینمود.
بار سوم، به او گفت: دیگر کار تمام شد و فرصت را از دست دادی، و این جدایی بین من و تو خواهد بود، حالا بیا تا برایت توضیح دهم که اولاً هر کاری را به امر خدا انجام دادم و ثانیاً حکمتش چه بود؟!
قَالَ هَذَا فِرَاقُ بَيْنِي وَبَيْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا -او خضر گفت: اينك زمان جدايى من و تو فرا رسيده؛ اما بزودى راز آنچه را كه نتوانستى در برابر آن صبر كنى، به تو خبر مىدهم.(سوره کهف آیه 78)
حال باید توجه داشته باشیم که من و شما و دیگران نیز از این قاعده مستثنا نمیباشیم؛ خبر علت است و صبر و استقامت معلول. علت که نباشد، معلول نیز نخواهد بود.
انتشار اخبار دروغ، یا حتی اخبار راست، اما به گونهای که اذهان را منحرف کند، یا القای ترس و نا امیدی کند، یا فرافکنی شایعات، جوّسازی ها و سیاه نماییها باشد، همه به خاطر این است که ما در برابر رویدادها، مشکلات، دشمنیها و فتنهها، قضاوت نادرست کنیم و صبر و استقامت خود را از دست بدهیم، شکست بخوریم و یا تسلیم شویم! لذا فرمود: وقتی فاسقی برای شما خبر میآورد، ابتدا تحقیق کنید که راست است یا دروغ، به فرض که راست باشد، چرا این خبر را میدهد و چرا خبر را اینگونه میدهد؟! و به بندگان مؤمنش متذکر میگردد که مبادا قبل از تحقیق، خبر را منتشر کنید، سبب انحراف و خسران دیگران میشوید و به شدت پشیمان خواهید شد!
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ - اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد، دربارۀ آن تحقيق كنيد، مبادا به گروهى از روى نادانى آسيب برسانيد و از كردۀ خود پشيمان شويد!(سوره حجرات آیه 6)(پایان)
- ۲۴۱
- ۰۲ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط