ل ه در آز ه ی اا ا و ر

ﻫﻼل ﻣﺎه در آﻏﺎز ﻣﺎه ﻗﻤﺮی اﺑﺘﺪا ﮐﻮﭼﮏ اﺳﺖ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﺗﺎ ﻧﯿﻤﻪی ﻣﺎه ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﻮد و ﺑﺎز دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﻣﺎه ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽﺷﻮد.
یکی از ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎی ﻗﯿﺎﻣﺖ آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎه ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺮدم در آﻏﺎز ﻣﺎه آن را ﺑﺰرگ ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﮐﻪ در ﺷﺐ اول آن را ﺑﻪ ﺻﻮرت دو ﺷﺒﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ.
ﺣﻀﺮت اﺑﻮﻫﺮﯾﺮه رواﯾﺖ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ رﺳﻮلﺧﺪا ﻓﺮﻣﻮد: «ﻣﻦ اﻗﺘﺮاب اﻟﺴﺎﻋﮥ
اﻧﺘﻔﺎخ اﻷﻫﻠﮥ، وأن ﯾﺮی اﻟﻬﻼل ﻟﻠﯿﻠﮥ، ﻓﯿﻘﺎل: ﻫﻮ اﺑﻦ ﻟﯿﻠﺘﯿﻦ.»
«ﯾﮑﯽ از ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎی ﻗﯿﺎﻣﺖ، ﺑﺰرگ ﺷﺪن ﻫﻼل ﻣﺎه اﺳﺖ، ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﮐﻪ ﻣﺎه ﯾﮏ ﺷﺒﻪ اﺳﺖ، وﻟﯽ ﻣﺮدم ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ: دوﺷﺒﻪ اﺳﺖ.»
طبرانی، اﻟﻤﻌﺠﻢ اﻟﺼﻐﯿﺮ، (60 / 2)