رمان رز زخمی

رمان رز زخمی 🍷
پارت ۳۰

ارسلان از خواب بیدار شده و داراز کشیده بود و ساعدش رو روی چشماش گذاشته بود بدون در زدن رفتم داخل که دست رو از روی چشماش برداشت.
رضا: مزاحب که نیستم؟
ارسلان: نه مراحمی
رضا: راستش.............
و کل ماجرا رو برای ارسلان تعریف کردم
رضا: حالا تو دوستی داری که این کاره باشه؟
ارسلان: نه من همچنین دوستی ندارم
رضا: پس اسن کیه؟
ارسلان: نمیدونم دودلم از یک طرف میترسم مریبم تله باشه از یک طرف دیگه هم شاید چیز دیگه ای یا چیز مهمی رو ازدست بدیم
رضا: شاید خبری از دیانا باشه یا حتیً شایدهنوزنده باشه!
#ارسلان
وقتی رضا گفت دیانا و یا زنده بودن دیانا انگار شادی از بین هزاران خم درونم جوانه زد؛ از خودم بی خود شد بودم اما هنوزم استرس داشتم ولی هنوزم حق با رضا بود شاید خبری از دیانا باشه.
ارسلان: به نظر من باسد بریم.
رضا: نظر منم همینه. ولی بیا بازم بریم با متین و نیکا مشورت بگیریم.
ارسلان: باهات موافقم.
از اتاق مهمان رفتیم بیرون که دیدم متین به حال زار روی راحتی لش کرده نیکا هم خوشحال و پیروزمند داره تی وی میبینه.
ارسلان: تینجا چه خبره؟
رضا با صدایی که سعی میکرد خنده اش رو پنهان کنه گفت:
رضا: قصه اش طولانیه بعداً بهت میگم.
که متین چشماش رو باز کرد و باحرص گفت:
متین: رضا فقط دستم بهت برسه میکشمت.
نیکا: چیکار به دادش گلم داری.
رضا: الاهی قریونت برم من.
حالم بهتر شده بود هم با شوخی های بچه ها هم از اومیدی بهم داده بودن.
ارسلان: ما سر یک چیز دیگه اومدیم اینجا ها.
رضا: راست میگه اصلا یادمون نبود.
ودکل ماجرا رو براشون تعریف کردیم به زور رازیشون کردیم که باهامون بیان. قرار شد فردا صبح متسن بره برای تفنگا تیر یگیره رضا هم بره در باره ی لوکیشنی که داده بودن تحقیق کنه. هرچقدر بهشون گفتم به منم یک کار بدید ندادن نامردا!
خلاصه همه با کوله باری از اومد به دنیای بی خبر خواب فرو رفتیم.
صبح:
..........