آسمانش مصنوعی

آسمانش مصنوعی
به یاد پاکت هایی که می‌فرستاد .
زمینش اما طبیعی
به یاد بذر هایی که میکاشت.
هفته ای میشود .
بذرها ، که رنگ آب ندیدند .
آنقدر نمی‌بینند ، که میدانم روزی متعفن میشوند .
زمین و آسمانش ، چه مصنوعی و چه طبیعی ، متعفن بود .
به یاد ردپایی که منظره زمستانی درونم داشت ، اما حالا ندارد .
تقدیم .....
به برفی که در کما می‌بارد .