تو هستی

«تو هستی،
و جهان، آرام‌تر از همیشه‌ست.

هوایِ شب،
بویِ صدایِ تو را دارد،
و هر سکوت،
شبیهِ حرف‌های ناتمامِ بینِ ماست.

چای را می‌نوشم
و طعمِ لبخندت را می‌چشم،
انگار تمامِ زندگی
در همین لحظه خلاصه شده.

تو که هستی،
دل من یادش می‌رود غم را،
سایه‌ها رنگِ روشن می‌گیرند،
و حتی باران،
نرمیِ حضورِ تو را دارد.

من در امتدادِ بودنِ تو
نفس می‌کشم،
مثل نوری که آرام می‌تابد
بی‌هیاهو، بی‌صدایِ جهان.

هر نگاهت،
اتفاقی‌ست تازه،
هر لبخندت،
نجاتِ روزهایِ خسته.

بودنت،
شعرِ بی‌پایانِ من است؛
نه واژه می‌تواندش خلاصه کند،
نه زمان از یادش می‌برد.

تو هستی،
و هر چیزِ ساده از نسیم
تا نفس بهانه‌ی بودن می‌شود...»
مرضیه جانم 🩵💙

#دوستت_دارم
#عاشقتم
#دخترکوچولوی_من
#مخاطب_خاص