در این زمانه هر که را همصدا دیدم کوله ای سنگین از سکوت را

در این زمانه هر که را همصدا دیدم کوله ای سنگین از سکوت را به دوش میکشید، و آنان که پر از هیاهو بودند گویی زبانی غریب داشتند و مرا فردی ساکت خواندند و آنان که سکوت را توشه راه ساخته بودند، مرا سنگینی!
چه سخت برزخیست میان هیاهو و سکوت; که نه فریادم را این، و نه آن میشنود.
گویی از سراب سیراب شدم!
یا شاید هم تشنه ای در وسط دریا، آری درست است، این همه آب و من تشنه!!!
بسان همان عطش خسته ام...
سید محمد...
seyd mohamad