نگاه کنیم به زندگی. کمی دقیق تر که نگاه کنیم میبینیم زمان

نگاه کنیم به زندگی. کمی دقیق تر که نگاه کنیم میبینیم زمان همانند آب جاری یک رودخانه خروشان در حال حرکت است و ما آدمها به سنگ های کف رودخانه می مانیم. لاجرم شکل میگیریم و اگر حواسمان نباشد فراموش می کنیم چه بودیم و قرار است چه بشویم.
همه اینها را گفتم که یک سوال از شما بپرسیم. قرار است با خاطراتمان چه کنیم؟! آیا موظف به حفظ این خاطراتیم یا اینکه ما تنها وظیفه داریم که خاطراتمان را به خاطر بسپاریم؟!

عکس مربوط به گرمابه ای است که حالا موجهای خروشان زمان، آن را تبدیل به یک مکان بی روح کرده است و هیاهوی قدیم آن در بین خشت هایش خفه شده است.
دیدگاه ها (۵)

چند پارتیپارت ۳لرزشِ خفیفی در دستانِ جونگکوک پیچید، اما نه ا...

نماد فروهربسیاری از ایرانیان این آرم را دیده و با آن آشنا هس...

شر کفر فرهنگی؛ مراسم سیمین بهبهانی بدون قرائت فاتحه، همراه ب...

#Part_201روی تختم دراز کشیدم و مشغول خوندن شدم. "دنیای ماورا...

شوق من چندین برابر میشود با دیدنتوای من دیوانه‌ام، دیوانه‌ی ...

عصر بارانی و دل در حسرتِ دیدار توستکوچه‌ها خاموش و چشمم خیره...

عزیز البریهی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط