ای بی تو من بی خویش ، بی خویشتن ، بی کیش

ای بی تو من بی خویش ، بی خویشتن ، بی کیش
خاری هدف گم کرده ، در دهلیزِ بادم ،
بی تو
بی تو
طیفِ غباری خفته بر دریای شنزار ،
خون شب‌ام ، هذیان تب آلود دردم ...
بی تو
بی تو ،
رمز سکوت‌ام
راز بهت‌ام
رنگ یادم ...
مردان نسل ما
با گریه می‌خندند ،
بی تو ..
ای بی تو من ، بی من
آیا تو هم اینگونه می‌خندی؟
با گریه خندیدن نه آسان است !
بی تو ...