ورزش زورخانهای یا ورزش باستانی و یا ورزش پهلوانی نام مجم
ورزش زورخانهای یا ورزش باستانی و یا ورزش پهلوانی نام مجموعه حرکات ورزشی با اسباب و بیاسباب و آداب و رسوم مربوط به آنهاست که در محدوده تاریخی و فرهنگی ایران از گذشتههای دور رواج داشته است.
کشتی پهلوانی در محلی به نام زورخانه گرفته میشد.
مسابقههای کشتی تا سال 1318 به آیین کشتی پهلوانی برگزار میشد اما در زمان رضاشاه و با گسترش فرهنگ جدید ورزشی باشگاهها شکل گرفتند و اصول جدید ورزشی حاکم شد.
در تاریخچه کشتی پهلوانی و ورزشهای زورخانهای آمده است که ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیتهای اصلی روزمره ایرانیان در دوران باستان بوده است جامعه آن زمان ارزش خاصی برای ورزشکاران خود قائل میشوند چرا که آنان به خاطر داشتن قدرت بدنی و شجاعت روحی شکرگزار بوده و هرگاه که نیاز میشد برای دفاع از خانواده و سرزمین خود در برابر دشمنان حاضر به جان فشانی بودند.
پهلوانان همیشه جایگاه ویژهای در بین مردم و حاکمان داشتهاند.
آنگاه سرنوشت جنگها را هم رقم میزدند به این ترتیب که پهلوانها دو طرف جنگ بدون درگیر شدن لشگرها و با یک رقابت راهیافتن داستان پهلوانان به ادبیات و شعر ایران زمین، پهلوانی سرنوشت جنگ را مشخص میکردند.
به وجود آمدن مرام نامهها و فتوتها و انتقال سینه به سینه و نسل به نسل ماجراهای پهلوانان در بین مردم ایران زمین، نشان دهنده نقش ویژه و تاثیر گذار پهلوانان بر تاریخ ایران است.
لازم به ذکر است در زبان فارسی ایران باستان بیش از 30 لغت در ارتباط با مفاهیم قهرمان و پهلوان وجود دارد که خود این موضوع میزان علاقه وافر ایرانیان به قهرمانان و پهلوانان را مسلم و آشکارا میکند.
از سابقه و تاریخ پیدایش این رشته در ایران روایات مختلفی مطرح است اما کتاب تاریخ نشان میدهد که 4500 سال پیش در لرستان و بینالنهرین آثاری وجود داشته که حکایتگر وجود و اهمیت داشتن ورزش و مهارتهایی است که امروز «کشتی» نامیده میشود.
نام کشتی از کمربندی به نام «کشتی» گرفته شده که زرتشتیان هنگام خواندن دعا و پهلوانان برای کشتیگیران این کمربند را سه بار دور کمر میبستند آنها برای رویارویی با حریفان خود آن را به کمر میبستند که یادآور سه اصل زرتشت، گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک بود.
غیر از آثار زرتشتیان، نوشتههای مورخین یونانی و روسی و همچنین شاهنامه فردوسی، همه دال بر اصالت و قدمت فرهنگ کشتی و پهلوانی در ایران است.
باورود اسلام به ایران، آیین پهلوانی رنگ مذهبیتری به خود گرفت و مورد توجه بیشتر اندیشمندان و مردم واقع شد. برخی معتقدند آیین جوانمردی و فتوت نوعی تصوف عامیانه و کوچه بازاری است.
در دوران صفویه و زندیه، کشتی پهلوانی دورانی طلایی و پر رونق خود را سپری کرد و در هر شهری صدها پهلوان و نوخواسته به کشتی گرفتن و آموختن فنون و آیین پهلوانی مشغول بودند.
در دوران قاجار علاقه به کشتی چنان افزایش یافت که ناصرالدین شاه شخصی به نام صاحب الدوله را مامور گسترش و توسعه کشتی کرد و رقابت پهلوانان را در میادین مختلف شهر رواج داد.
هر سال با برگزاری رقابتها، پهلوانان ایران از دل این مسابقات معرفی میشد و بازوبند پهلوانی را به صورت امانت برای یک سال در اختیار میگرفت که در صورت تکرار این قهرمانی در سه سال پیاپی صاحب بازوبند پهلوانی شود.
کشتی پهلوانی هر چند ریشه در تاریخ و فرهنگ ایران زمین دارد و با روح ایرانیان گره خورده اما در سالهای اخیر چندان مورد توجه مسئولان ورزشی قرار نگرفته است و به نظر میرسد از رونق و نشاط گذشته برخوردار نیست.
ورزشیهای زورخانهای یکی دیگر از ورزشهای پهلوانی محسوب میشود که نام دیگر آن ورزشهای باستانی ایرانیان است جایی که در آن به ورزشهای باستانی میپردازند زورخانه نام دارد در زورخانه علاوه بر ورزشهای زورخانهای کشتی نیز گرفته میشد.
آیینهای پهلوانی و زورخانهای در تاریخ 25 آبان 1389 در فهرست میراث معنوی یونسکو از سوی ایران به ثبت جهانی رسید.
ورزشهای زورخانهای از قدیمیترین ورزش بدن سازی جهان معرفی شده است.
ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیتهای اصلی روزمره ایرانیان در دوران باستان بوده است.
جامعه آن زمان ارزش خاصی برای ورزشکارانی قایل میشد که برای قدرت بدنی و شجاعت روحی که در اختیار داشتند، شکرگزار بودهاند.
برپایه تاریخ، زورخانه در حدود هفتصد سال پیش (قرن 7 خورشیدی) به وسیله محمود معروف به پوریای ولی که ظاهرا از مردم خوارزم بوده و گویا در سال 772 هجری قمری، درگذشته به صورت امروزی باز سازمان دهی شده است.
با این حال برپایه رفتار و منش تاریخی و اسطورههای ایران زورخانه میتواند دستکم در ایران، تاریخی بسیار کهن تری داشته باشد
کشتی پهلوانی در محلی به نام زورخانه گرفته میشد.
مسابقههای کشتی تا سال 1318 به آیین کشتی پهلوانی برگزار میشد اما در زمان رضاشاه و با گسترش فرهنگ جدید ورزشی باشگاهها شکل گرفتند و اصول جدید ورزشی حاکم شد.
در تاریخچه کشتی پهلوانی و ورزشهای زورخانهای آمده است که ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیتهای اصلی روزمره ایرانیان در دوران باستان بوده است جامعه آن زمان ارزش خاصی برای ورزشکاران خود قائل میشوند چرا که آنان به خاطر داشتن قدرت بدنی و شجاعت روحی شکرگزار بوده و هرگاه که نیاز میشد برای دفاع از خانواده و سرزمین خود در برابر دشمنان حاضر به جان فشانی بودند.
پهلوانان همیشه جایگاه ویژهای در بین مردم و حاکمان داشتهاند.
آنگاه سرنوشت جنگها را هم رقم میزدند به این ترتیب که پهلوانها دو طرف جنگ بدون درگیر شدن لشگرها و با یک رقابت راهیافتن داستان پهلوانان به ادبیات و شعر ایران زمین، پهلوانی سرنوشت جنگ را مشخص میکردند.
به وجود آمدن مرام نامهها و فتوتها و انتقال سینه به سینه و نسل به نسل ماجراهای پهلوانان در بین مردم ایران زمین، نشان دهنده نقش ویژه و تاثیر گذار پهلوانان بر تاریخ ایران است.
لازم به ذکر است در زبان فارسی ایران باستان بیش از 30 لغت در ارتباط با مفاهیم قهرمان و پهلوان وجود دارد که خود این موضوع میزان علاقه وافر ایرانیان به قهرمانان و پهلوانان را مسلم و آشکارا میکند.
از سابقه و تاریخ پیدایش این رشته در ایران روایات مختلفی مطرح است اما کتاب تاریخ نشان میدهد که 4500 سال پیش در لرستان و بینالنهرین آثاری وجود داشته که حکایتگر وجود و اهمیت داشتن ورزش و مهارتهایی است که امروز «کشتی» نامیده میشود.
نام کشتی از کمربندی به نام «کشتی» گرفته شده که زرتشتیان هنگام خواندن دعا و پهلوانان برای کشتیگیران این کمربند را سه بار دور کمر میبستند آنها برای رویارویی با حریفان خود آن را به کمر میبستند که یادآور سه اصل زرتشت، گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک بود.
غیر از آثار زرتشتیان، نوشتههای مورخین یونانی و روسی و همچنین شاهنامه فردوسی، همه دال بر اصالت و قدمت فرهنگ کشتی و پهلوانی در ایران است.
باورود اسلام به ایران، آیین پهلوانی رنگ مذهبیتری به خود گرفت و مورد توجه بیشتر اندیشمندان و مردم واقع شد. برخی معتقدند آیین جوانمردی و فتوت نوعی تصوف عامیانه و کوچه بازاری است.
در دوران صفویه و زندیه، کشتی پهلوانی دورانی طلایی و پر رونق خود را سپری کرد و در هر شهری صدها پهلوان و نوخواسته به کشتی گرفتن و آموختن فنون و آیین پهلوانی مشغول بودند.
در دوران قاجار علاقه به کشتی چنان افزایش یافت که ناصرالدین شاه شخصی به نام صاحب الدوله را مامور گسترش و توسعه کشتی کرد و رقابت پهلوانان را در میادین مختلف شهر رواج داد.
هر سال با برگزاری رقابتها، پهلوانان ایران از دل این مسابقات معرفی میشد و بازوبند پهلوانی را به صورت امانت برای یک سال در اختیار میگرفت که در صورت تکرار این قهرمانی در سه سال پیاپی صاحب بازوبند پهلوانی شود.
کشتی پهلوانی هر چند ریشه در تاریخ و فرهنگ ایران زمین دارد و با روح ایرانیان گره خورده اما در سالهای اخیر چندان مورد توجه مسئولان ورزشی قرار نگرفته است و به نظر میرسد از رونق و نشاط گذشته برخوردار نیست.
ورزشیهای زورخانهای یکی دیگر از ورزشهای پهلوانی محسوب میشود که نام دیگر آن ورزشهای باستانی ایرانیان است جایی که در آن به ورزشهای باستانی میپردازند زورخانه نام دارد در زورخانه علاوه بر ورزشهای زورخانهای کشتی نیز گرفته میشد.
آیینهای پهلوانی و زورخانهای در تاریخ 25 آبان 1389 در فهرست میراث معنوی یونسکو از سوی ایران به ثبت جهانی رسید.
ورزشهای زورخانهای از قدیمیترین ورزش بدن سازی جهان معرفی شده است.
ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیتهای اصلی روزمره ایرانیان در دوران باستان بوده است.
جامعه آن زمان ارزش خاصی برای ورزشکارانی قایل میشد که برای قدرت بدنی و شجاعت روحی که در اختیار داشتند، شکرگزار بودهاند.
برپایه تاریخ، زورخانه در حدود هفتصد سال پیش (قرن 7 خورشیدی) به وسیله محمود معروف به پوریای ولی که ظاهرا از مردم خوارزم بوده و گویا در سال 772 هجری قمری، درگذشته به صورت امروزی باز سازمان دهی شده است.
با این حال برپایه رفتار و منش تاریخی و اسطورههای ایران زورخانه میتواند دستکم در ایران، تاریخی بسیار کهن تری داشته باشد
- ۲۳.۱k
- ۰۳ مرداد ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط