شاید محکومم به صبر شاید باید سکوت کرد و لبخند بر لب داش

شاید محکومم به صبر.. شاید باید سکوت کرد و لبخند بر لب داشت.. شاید چون میدانم روزی دوباره میبینمش... اینچنین آرام گرفته ام..
اما شاید هم خودم‌ را گول میزنم.. چون درونم چیز دیگری می‌گوید.. قلبم درون سینه بی قراری می‌کند.. بغض همیشه همراه نفس کشیدن همراهیم می‌کند و اشک های داغ، صورتم را هر روز شستشو می‌دهند..
رهبرا.... داغت عجیب سنگین است و از محالات است فراموش کردنت، دلتنگ صدایت شدم.. اما محکومم به صبر💔
#رهبر_شهیدم


#دختری_از_جنس_نور✨