شیشه ی پنجره را

شیشه ی پنجره را
باد شکست
او به هر ثانیه از رفتن تو
سوی چشمان مرا
کم می کرد
تو از آن کورترین زاویه ها
به غم انگیز ترین پنجره می خندیدی
و نمی دانستی
اشک از پنجره آویزان بود
تو فقط پنجره را می دیدی
که تو را ازمن برد

"کاش این پنجره نابینا بود"