داستان های واقعی از تجربیات نزدیک به مرگ

داستان های واقعی از تجربیات نزدیک به مرگ
تجربیات نزدیک زندگی پس از مرگ
مرگ چیست : مرگ واقعیتی است غیرقابل انکار و رسیدن به مرگ برای هر موجود بنابر گفته قران ضروری‏تر از حیات اوست و آدمی از اوّلین روزهای تاریخ حیات فکری خویش به تأمل در ماهیت مرگ پرداخته و این کاوش همچنان ادامه دارد.
در این مطلب به تجربیات نزدیک به مرگ که برخی افراد میتوانند به آنها دست یابند، می‏پردازم.
آنچه در این تجربه‏ها روی میدهد، سست شدن ارتباط روح و بدن مادی است که در پی ضعف این رابطه، روح، آزادی‏ای میابد و به مشاهداتی نائل میشود که پیش از آن برایش میسر نبوده است ؛ ماورای ماده را می‏بیند و از نادیده‏هایی آگاه میگردد که تا آن زمان از دیدن آنها محروم و ناتوان بوده است.
مطرح کردن تجربیات نزدیک به مرگ، از این جنبه اهمیت دارد که باعث می‏شود افراد بسیاری که مشابه تجربیات مزبور را داشته‏اند، جرئت کافی پیدا کنند تا موارد تجربه خود را جدّی گرفته، از زیر ضربات جبران‏ناپذیر اتهاماتی از قبیل: اختلال حواس، هذیان گویی، توهّم‏زدگی و… نجات یابند و همچنین پیشرفت هایی در این باره ایجاد کنند؛ زیرا این گونه تجربه‏ها، دست کم، پیام‏آور از جهان دیگرند و به صورت هشدار دهنده عمل می‏کنند.

تجربه نزدیک مرگ چیست؟
در مصاحبه با افراد مختلف در چند کشور ، ویژگیهای مشترک در تجربیات نزدیک مرگ آنان طبقه‏بندی شده است و بروز یک یا چند تا از این ویژگیها، معرف تجربه نزدیک مرگ است

» احساس مُردن
بسیاری از مردم تشخیص نمی‏دهند که تجربه ویژه‏ای دارند که ربطی به مرگ دارد ، آنها می‏بینند از ارتفاعی در بالای بدنشان به بدن خود نگاه میکنند و یکباره احساس ترس و یا حیرت و سردرگمی می‏کنند.
یک بانوی 65 ساله پس از ایست قلبی می‏گفت: به سختی می‏توان این مطلب را توضیح داد ، من لحظاتی را احساس کردم که در آن دیگر من همسری برای شوهرم نبودم؛ مادر بچه‏هایم نبودم؛ فرزند پدرم هم نبودم ، من فقط و فقط خودم بودم.

» آرامش و نبودن درد
زمانی که روح بیمار در بدن خود است، درد شدیدی را احساس می‏کند؛ اما هنگامی که بندها پاره می‏شوند، احساس کاملاً واقعی از آرامش و تسکین بروز می‏کند.
یک بانو که پس از تصادف اتومبیل از نظر پزشکی مرده بود، می‏گفت: به نظر می‏آمد رشته‏هایی که مرا به جهان متصل کرده بودند، گسسته‏ اند و از آن به بعد احساس ترس نداشتم و بدنم را احساس نمی‏کردم و سر و صداهای پزشکان را می‏شنیدم که در اطراف من مشغول کار بودند؛ ولی همه اینها بی‏معنا بود.

» تجربه خروج از بدن
در این مرحله، فرد احساس میکند که بالا می‏رود و از آنجا به بدن خود نگاه می‏کند،در اغلب افراد وقتی که این امر اتفاق می‏افتد آنها احساس می‏کنند که نوعی بدن دارند، هرچند که در بدن فیزیکی (مادی) خود نیستند.
بدن روحانی (قالب مثالی) دارای شکل و ترکیبی غیر از بدن فعلی ماست ولی آنان نمی‏توانند شکل آن را توصیف کنند.
یک بیمار، پس از شوک دارویی می‏گفت: می‏توانستم از بالا به کالبدم در پایین نگاه کنم که روی تخت بیمارستان بودم و پزشکان با عجله به فعالیت مشغول بودند،پس از آن ناگهان وارد جسمم شدم ، خوب به یاد دارم که پس از اینکه بیدار شدم به پایین تخت نگاه می‏کردم تا خود را از آنجا پیدا کنم.

» تجربه گذر از تونل
این مرحله، پس از جدایی روح از بدن رخ میدهد و در این لحظه تونلی برای افراد تجربه کننده باز می‏شود و آنها به درون تاریکی به پیش رانده میشوند و به درون فضایی تاریک، شروع به حرکت می‏کنند و در پایان به یک نور بسیار روشن می‏رسند.
برخی از افراد به جای تونل از پلکان بالا می‏روند و برخی نیز خود را در عبور از درهای پرجلال و جبروتی دیده‏اند که نماد مشخصی از گذرگاهی به عالمی دیگر به نظر می‏رسیدند ، بعضی در عبور از تونل ، یک صدای زوزه و یا صدای همهمه یا نوسان و لرزش برق یا زمزمه‏ای را می‏شنوند و در منظره جلوشان، افرادی در حال مرگ دیده می‏شوند.
اطراف آنها را ارواحی احاطه کرده‏اند که سعی دارند توجه آنها را به بالا معطوف کنند ، آنها از درون یک تونل تاریک گذرکرده، به نوری راه پیدا می‏کنند و در حال ورود به این نور، احساس احترام نسبت به آن دارند و این دهلیز از لحاظ درازا و پهنا، بی‏نهایت و مالامال از نور است.
این مرحله را مردی این‏گونه تجربه کرده است: مشغول بازی گلف بودم که ناگهان توفان شد و گلوله‏ای از نور به کالبد من اصابت کرد سپس خودم را بالای کالبدم دیدم و پس از مدّتی احساس کردم بدنم به سوی تونلی کشیده می‏شود ؛ احساس می‏کردم که به سرعت به طرف جلو حرکت می‏کنم و بعد از آن، داخل تونلی قرار داشتم و شاهد نوری در دهانه خارجی آن بودم که لحظه به لحظه بزرگ‏تر و بزرگ‏تر میشد.

» رؤیت افراد نورانی
هنگامی که فرد در درون تونل جای می‏گیرد، موجوداتی نورانی ر