به هر گل می‌رسد می‌بویَد این دل

به هر گل می‌رسد می‌بویَد این دل
نمی‌دانم که‌را می‌جوید این دل

به‌یاد طرّهٔ آشفته مویی
همه شب تا سحر می‌موید این دل

به هر دشنام که‌از جانان شنیدم
به پاداشش دعا می‌گوید این دل

به امّید وفایت سال‌ها شد
رهِ عهد و وفا می‌پویَد این دل

نرویَد زو به‌جز گل‌های حسرت
ندانم از کجا می‌رویَد این دل

حسرت_همدانی