کاش می شد بر منِ آشفته دل سر می زدی

کاش می شد بر منِ آشفته دل سر می زدی
بر دل من با نگاهی چنگ دیگر می زدی

آتشِ نمرودیِ قهرت گلستان کن به عشق
بعداز آن چون مرغ عشقی تا دلم پر می زدی

رفته ای با رفتنت شادی ز قلبم پَر کشید
کاش بودی بر لبانم بوسه ای تَر می زدی

چون مسیحایی و جانی تازه بر من میدمی
کاش بر ای کاش هایم رنگ باور می زدی

بندرِ متروکه چشم انتظارم سالهاست
کاش بر این ساحل مشتاق لنگر می زدی

این پریشان حالی ام از دوری چشمان توست
کاش می شد بی خبر یک حلقه بر در می زدی