تقویم را دوست ندارم

تقویم را دوست ندارم
روزهای تنها بودن را
روزهای بی تو ماندن را
نشانم می دهد

لحظه های سرگردان،
کلماتِ مشوش
و آبی ی نازکِ خیالِ من
همچون باد
لابلای ثانیه ها می پیچد

به آینه نگاه می کنم
این منم
موهایم سپید می شود
.
بهتر است قلبم را
لابلای تقویم بگذارم
خشک کنم برای تو
که
بدانی
چقدر این قلب
برای تو تپیده
و
بدانی زنی
چقدر همیشه
تو را دوست داشته
و
این تقویم
روز های بی تو بودن را
برایش ورق زده.