راستش ما با این جمله که میگه یه پایان تلخ بهتر از یه تلخی

راستش ما با این جمله که میگه یه پایان تلخ بهتر از یه تلخی بی پایانه و از این داستانا اصلا حال نمیکنیم.
احتمالا این جمله واسه کسیه که مثلا رئیسش بهش زور میگه و دوس داره کارشو ول کنه، بزنه بیرون و یه چند وقت بیکاری رو به اون تلخی هر روزه ترجیح میده.
ولی راستیتش پایان تلخ و از این صحبتا به گروه خونی ما نمیخوره.
ما ترجیح میدیم هر روز سرمون غر بزنی ولی باشی
ما ترجیح میدیم گاهی هم بزنیم تو سر و کله ی هم ولی هیچ وقت بیخیالِ بغل های یهوییت نشیم.
خودم دیدم هنوزم گاهی مثل اون اول اولا چشات برق میزنه برام.
بعد ما این برقو ول کنیم واسه چاهار تا دعوا و ناراحتی؟
ما نمیخوایم اقا
ما یه پایان تلخ نمیخوایم.
این جمله های فلسفی واسه خودشون‌.
بیا به دوست داشتن هم مشغول باشیم