از جنگ حرف بزنیم چرا اصرار بر حمله پیش دستانه

"از جنگ حرف بزنیم؟ چرا اصرار بر حمله پیش دستانه؟"
یک موضوعی که چندین بار از نوشته های من متوجه شدید ؛ اصرار بنده به حمله پیش دستانه هست

ببینید چه قبول کنیم و چه قبول نکنیم ؛ آمریکا در مبحث تکنولوژی میلیتاری در طرازهای شاخص و اول جهان قرار داره چه از حیث تجهیزات چه از حیث امکانات ؛ در نتیجه جنگ احتمالی ما با این استکبار به سبک جنگ های قبلی نخواهد بود.


"در مورد جنگ حرف میزنم، نه ۳ گزینه بعدی در تحلیل قبلی"


کلا هر آنچه جنگ در طی این سال ها در منطقه دیده اید فقط یک شمه از جنگی خواهد بود که رخ خواهد داد و سبک این جنگ متفاوت تر از تمام جنگ ها خواهد بود ؛ در نتیجه آمریکا یورش اولیه خودش رو سنگین شروع خواهد کرد و دقیقا یک پِرِس شدید هوایی برای سامانه های موشکی و پهپادی ما اعمال خواهد کرد که حتی در جنگ اسرائیل هم ما این رو تجربه نکردیم پس به فکر مرور جنگ اسرائیل در ذهن تون نباشید ؛ در کنارش آیا ایران هم به همان پاشنه جنگ اسرائیل در تکنیک ش اصرار خواهد کرد؟ جواب قطعا "نه" هست، در نتیجه جنگ گسترده تر خواهد شد.


یکی از برگ های اصلی برنده ما در این جنگ احتمالی "تنگه هرمز و نفت عبوری" خواهد بود ؛ قرار نیست در جنگ احتمالی بعدی فقط ما در منطقه آسیب ببینیم، ما به هیچ کسی تضمین امنیت در به خطر افتادن امنیت ایران نداده ایم.


اگر ما در ۴۸ ساعت اول نتونیم جنوب خلیج فارس رو به آتش بکشیم و تنگه هرمز رو ببندیم ؛ از حیث اهداف اصلی جنگ به مقصود نرسیدیم، در نتیجه همانقدر این اقدام ارزش داره که سریع تر انجام بگیره.


برگ برنده دوم ما ؛ زدن ناو آمریکایی هست که من قبلا بهتون مژده زدن ش رو دادم و ان شاءالله از لحاظ فنی هم امکانات خوبی در این عرصه داریم که‌ در میدان مشخص خواهد شد؛ زدن ناو به این معنی نیست که ناو فوق غرق بشه، بلکه حتی آسیب در عرشه میتونه اون ناو رو از دور رینگ آسیب به ایران ؛ جدا کنه.


برگ برنده اصلی سوم برای ما ؛ دیگر نیروهای محور مقاومت ما خواهند بود ، درگیر شدن مقاومت عراق و یمن امتیاز بزرگی برای ما خواهند بود ؛ چون جنگ ، جنگ تعیین موجودیتی هست ؛ هر آسیب به نیروهای آمریکایی در منطقه، بطور فزاینده ایی در جهان تاثیر خواهد گذاشت و چه بسا پایگاه الحریر در اقلیم کردستان عراق که الان به مرکز تجمع آمریکایی ها در عراق تبدیل شده، آماج حملات موشکی و پهپادی نیروهای عراقی قرار خواهد گرفت و اقدام زمینی برای جنگ زمینی هم قسمتی از ماجرای جنگ اون منطقه میتونه باشه.

برگ برنده چهارم برای ایران ؛ زدن پایگاه‌های آمریکا در منطقه هست که چون تمرکز این پایگاه‌ها در جنوب خلیج فارس هست ؛ موشک های کروز و پهپادهای انتحاری بار این قسمت رو به دوش خواهند کشید و من به این موضوع خوشبین ام.


و عرصه موشک های بالستیک که با توجه به نوشته های سطرهای اول، علاوه بر اینکه‌ کار رو برای نیروهای موشکی ما سخت خواهد بود ولی هر شلیک شلیکی میتونه یک معادله رو تغییر بده که ان شاءالله اینطور هم خواهد بود.


تمام این جمع بندی نشان میده که "حمله پیش دستانه" میتونه یک موهبتی باشه که ممکنه بعد از شنیدن شدن ناقوس جنگ ؛ دیگه این فرصت ایجاد نشه.


واضح بگم : جمهوری اسلامی اگر به این نتیجه رسید که جنگ قطعی هست ؛ نباید یک ثانیه هم برای حمله پیش دستانه تعلل کند چون حمله پیش دستانه غافلگیر کننده ؛ میتونه خیلی از معادلات رو بهم بزنه.

به هر حال ؛ اگر قرار باشد جنگی رخ بده ، ما در شرایطی هستیم که باید تعیین تکلیف کنیم که در این برهه چی می‌خواهیم وگرنه اینطور نمیشه که هر چند ماه یک طرفی تصمیم بگیره که به ایران حمله کنه و بعد از چند ماه؛ طرف دیگری میل ش کشید دوباره اغتشاش راه بندازه و حمله نظامی کنه.