_کوریوگرافی "Boy in luv" از همه لحاظ نسبت به «Danger» جزئ

_کوریوگرافی "Boy in luv" از همه لحاظ نسبت به «Danger» جزئیات بیشتری داشت و حرکات سریع‌تر بود. برای اینکه حرکاتی رو انجام بدم که بدنم قبلاً ازشون استفاده نکرده بود و بهشون عادت نداشت، به قدرت کاملاً متفاوتی نیاز داشتم که این سخت ترین بخش بود.
جیمین اضافه میکنه:
_و فکر "ما هنوز چیز خاصی نیستیم" هم بهش اضافه شد. به همین دلیل اونقدر سخت بود.
با این حال، رقص سخت "Danger" تو MAMA به نفعشون عمل کرد. شدت مداوم حرکات بی‌تی‌اس، وقتی همه چشم ها روشون قفل شد، تأثیر قدرتمندی روی صحنه گذاشت. این نگرانی وجود داشت که دوربین های پخش نتونن تمام جزئیات رقصشون رو ثبت کنن، اما این مشکل با اضافه کردن تعداد زیادی بکاپ دنسر برای تقلید از اجرا حل شد. تصویر بصری اعضای بی‌تی‌اس با لباس سفید و بکاپ دنسرهای با لباس مشکی به نوعی نقطه شروع برای اجراهای بعدی گروه در مقیاس بزرگ، مثل اجرای آهنگ هایی مثل «Burning Up (FIRE)» بود.
وی اجرای مامای "Danger" رو به یاد میاره:
_تو MAMA، ما 200٪ از این آهنگ رو مطرح کردیم.
همونطور که وی میگه، استیج MAMA اولین فرصت بی‌تی‌اس بود تا "Danger" و نقاط قوتش رو برای مخاطب های اصلی به نمایش بذاره. شدت و پایان غافل‌گیرکننده و الهام گرفته از راک برای سالن بزرگ مناسب بود و صحنه که در مقایسه با صحنه های موزیک شوهای کره ای بزرگ بود، به بی‌تی‌اس اجازه میداد تا اجرایی در مقیاس بزرگ اجرا کنه. تاثیر بکاپ دنسرهای اجرای MAMA به بی‌تی‌اس نشون داد که چطور میتونه تأثیر "Danger" رو به حداکثر برسونه و بذرهایی برای سبک اجرای منحصر به فرد گروه در آینده کاشت. اجرای "Danger" به خودی خود تأثیرگذار بود، اما مهمتر از اون، شوی بی‌تی‌اس به طور کلی اون شب، از ظاهر جیهوپ و جیمین گرفته تا اجرای اقلیمی "Danger" یه روند دراماتیک ثابت داشت.