کاش تا دل میگرفت و می شکست

کاش تا دل میگرفت و می شکست
دوست می آمد کنارش می نشست !
کاش میشد روی هر رنگین کمان
می نوشتم مهربان با من بمان !!
کاش می شد قلب ها آباد بود
کینه و غم ها به دست باد بود
کاش می شد دل فراموشی نداشت
نم نم باران هم آغوشی نداشت
کاش می شد کاش های زندگی
تا شود در پشت قاب بندگی
کاش می شد کاش ها مهمان شوند
در میان غصه ها پنهان شوند
کاش می شد آسمان غمگین نبود
رد پای کینه ها رنگین نبود ...
کاش میشد زندگی تکرار داشت ‌‌.‌‌‌...
لا اقل تکرار را یک بار داشت ...
ساعتم برعکس میچرخید و من ....
بر تنم میشید گشاد این پیرهن ....
آن دبستان ،کودکی ،سر مشق آب ....
پای مادر هم برایم جای خواب ...
خود برون میکردم از دلواپسی ....
دل نمیدادم به دست هر کسی ...
عمر هستی ، خوب و بد بسیار نیست ...
حیف هرگز قابل تکرار نیست !!!

"نیما یوشیج "