عملیات مایکی کوچولوی تولدی🤍🍰

عملیات مایکی کوچولوی تولدی🤍🍰
قسمت سوم

عصر شده. مغازه نیمه‌تاریکه، فقط نور چراغ‌های تزیینی روشنه. 
همه حاضرن:

- تومان: مایکی هنوز نیست، ولی کیساکی، دراکن، باجی، میتسویا، پاه‌چین، اسمایلی، چیفویو، تاکه‌میتچی… 
- تنجیکو: ایزانا، کاکچو، موچی‌، کوکو، ران، ریندو و بقیه. 
- دوستای شینی: واکا و بنکی و چند نفر دیگه.
- سنجو، تاکئومی، و در کل اعضای خانواده‌ی سانزو. 
- هینا، یوزوها، آکانه وسط جمع، هر کدوم با یه هدیه.
شینیچیرو با صدای آروم: 
«خب… چراغ‌ها رو خاموش کنید. 
ایزانا، تو دم در بایست، اولین کسی باش که می‌بینتش. 
بذار بفهمه که حتی تو هم اینجایی… برای خودش، نه برای دعوا.»
ایزانا نیم‌خند: 
«باشه برادر. یه تولد برای "پسر کوچیکه‌ خانواده"‌مون.»
همه ساکت می‌شن، فقط صدای نفس‌هاشون میاد. 
کیک روی میز، شمع‌ها هنوز روشن نشده، منتظرن.
⊹︶ ︶ ︶  ּ ּ︶ ︶ ︶݊   ⊹
اِما و مایکی به مغازه نزدیک می‌شن.
مایکی: 
«امروز، غیر معمولیه، ساکته… نکنه خراب شده؟»
همین که در کشویی مغازه رو عقب می‌زنه…تاریکی.
مایکی: 
«ها؟ چرا چراغ‌ها…»
سایه‌ی ایزانا تو چارچوب در ظاهر می‌شه، از تاریکی به روشنایی نرم چراغ‌ها. 
ایزانا یه لبخند نرم و کمی شیطنت‌آمیز می‌زنه:
«به دنیا خوش اومدی، مانجیرو.»
همون لحظه، چراغ‌ها روشن می‌شن، شمع‌های کیک روشن، و همــــه با هم فریاد می‌زنن:
«تولدت مبارک مایکی»
مایکی یه لحظه خشکش می‌زنه. چشم‌هاش بین همه‌ی صورت‌ها می‌چرخه: 
شینیچیرو که با افتخار کنار کیکه، 
اِما که با لبخند گنده دست تکون می‌ده، 
دراکن که لبخند کمرنگ اما گرمش رو براش نگه داشته، باجی که داد می‌زنه: «بپر این‌جا، مایکی!»، 
تاکه‌میتچی که عملاً اشک تو چشماش جمع شده از خوشحالی، هینا، یوزوها، آکانه که با آرامش نگاهش می‌کنن، ایزانا، سنجو، تاکئومی… و تمام تومان و تنجیکو کنار هم، نه در جنگ؛ در جشن.
مایکی با صدایی که کمی می‌لرزه: 
«شما… همه‌تون… برای من…؟»
شینیچیرو نزدیک می‌آد، دستشو روی سر مایکی می‌ذاره، مثل وقتی بچه بود: 
«تولدت مبارک، مایکی. 
این‌بار… همه اینجاییم، برای تو.»