ﺍﺯ ﺩﻟَﺖ ﺑﭙﺮﺱ ﻣــﺎﻝ ِ ﮐﯿﺴﺖ ؟
ﺗـُــﻮ ﻣــﺎﻝ ِ ﻣﻨــﯽ
ﺧُﻮﺩﻡ ﮐﺸﻔَﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺗـُــﻮ ﺑﺎ ﻣـَﻦ ﻣــﯽ ﺧﻨﺪﯼ
ﺑﺎ ﻣـَﻦ ﮔﺮﯾﻪ ِ ﻣــﯽ ﮐﻨﯽ
ﺩﺭﺩ ﺩﻟَﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ِ ﻣـَﻦ ﻣــﯽ ﮔﻮﯾــﯽ
ﺩﯾـﻮﺍﻧـﻪ
ﺩﻟَﺖ ﺑﺮﺍﯼِ ﻣـَﻦ ﺗـَﻨﮓ ﻣــﯽ ﺷﻮﺩ
ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺒﺖ ﺑﺎ ﻣـَﻦ ﺑﺎﻻ ﻣــﯽ ﺭﻭﺩ
ﺑﺎ ﺳُﮑﻮﺗَﻢ ، ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯾَﻢ
ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭﻡ ، ﺑﺎ ﻏﯿﺒﺘَﻢ
ﺗـُــﻮ ﻣــﺎﻝ ِ ﻣﻨــﯽ
ﺍﯾﻦ ﺑﻼﻫﺎ ﺭﺍ ﺧُﻮﺩﻡ ﺳَﺮﺕ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﻪ ِ ﻣـَﻦ ﻣــﯽ ﮔﻮﯾــﯽ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭَ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ِ ﻣَﻦ
ﻓﻘﻂ ﻣَﻦ ﺑﺸﻨﻮﯼ
ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻪ ِ ﻣــﯽ ﺗﻮﺍﻧــﯽ ﺧُﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻟُﻮﺱ ﮐـُﻨــﯽ ؟
ﻧﺎﺯَﺕ ﺭﺍ ﺑﺨَﺮﺩ
ﻭَ ﺑﻪِ ﺗُﻮ ﺩﺳﺖ ﻧـَﺰﻧـَﺪ ؟
ﭼﻪ ِ ﮐـَﺴــﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ
ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻟَﺖ ﺭﺍ ﻣـﯽ ﺭﯾﺰﺩ ؟
ﺑَﻌﺪ ﺧُﻮﺩﺵ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺟَﻤﻊ ﻣــﯽ ﮐـُﻨَﺪ ﻭَ ﺳَﺮِ ﺟﺎﯾَﺶ ﻣــﯽ ﮔـُﺬﺍﺭﺩ ؟
ﭼﻪ ِ ﮐـَﺴــﯽ ﺍﺣﺴــﺎﺳـﺎﺗﺖ ﺭﺍ ﺗـَﺮ ﻭُ ﺧـُﺸﮏ ﻣــﯽ ﮐـُﻨـَﺪ ؟
ﺍﺷﮑـَﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣــﯽ ﺁﻭﺭﺩ
ﺑَﻌﺪ ﭘﺎﮎ ﻣــﯽ ﮐـُﻨَﺪ ؟
ﭼﻪ ِ ﮐـَﺴــﯽ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ِ ﺣَﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﺷُﺮﻭﻉ ﮐـُﻨــﯽ
ﺗﺎ ﺗﻪ ِ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧَﻔﺲ ﻣــﯽ ﮐﺸَﺪ ؟
ﺩﯾـﻮﺍﻧــﻪ
ﻣَﻦ ﺯﺣﻤﺘﺖ ﺭﺍ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﻡ ، ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤــﯽ ﻫَﻨﻮﺯ ﻣــﯽ ﺗَﻮﺍﻧــﯽ
ﺷﯿﻄﻨﺖ ﮐُﻨــﯽ ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑِﮑﺸــﯽ ، ﺗَﭙﺶ ِ ﻗَﻠﺐ ﺑﮕﯿـﺮﯼ ، ﻋﺎﺷﻖ ِ ﺷَﻮﯼ
ﺗـُــﻮ ﺣَﻖ ﻧَﺪﺍﺭﯼ ﺧُﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣَﻦ ﻭَ ﻣَﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧُﻮﺩﺕ ﺑﮕﯿﺮﯼ
ﺗـُــﻮ ﺣَﻖ ﻧَﺪﺍﺭﯼ ، " ﺧُﻮﺩﺕ " ﺭﺍ ﺍﺯ " ﺧُﻮﺩﺕ " ﺑﮕﯿﺮﯼ
ﻣَﻦ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣــﯽ ﮐُﻨَﻢ ﺍﺯ ﻃَﺮﻑ ﻫَﺮ ﺩﻭﯾﻤــﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗـُــﻮ
ﺑﻪ ﺗـُــﻮ
ﭼﻪ ِ ﮐـَﺴــﯽ ﻗَﻠﺐ ﻣَﺮﺍ ﺁﺏ ﻭ ﺟﺎﺭﻭ ﻣــﯽ ﮐُﻨَﺪ ، ﺩﺍﻧـﻪ ِ ﻣــﯽ ﭘﺎﺷَﺪ
ﺗﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﺜﻞ ِ ﮐَﺒﻮﺗَﺮ
ﺍﺯ ﺳَﺮ ﻭُ ﮐـُﻮﻝ ِ ﻣَﻦ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﻧﺪ ؟
ﭼﻪ ِ ﮐـَﺴــﯽ ﻫَﻤﺎﻥ ﺑﻼﻫﺎﯾــﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ِ ﻣَﻦ ﺳَﺮِ ﺗُﻮ ﺁﻭﺭﺩﻡ
ﺳَﺮِ ﻣَﻦ ﺁﻭﺭﺩﻩ ؟
ﻣﻦ ﻣــﺎﻝ ِ ﺗـُــﻮﺍﻡ
ﺩﯾـﻮﺍﻧــﻪ
ﺯَﺣﻤﺘَﻢ ﺭﺍ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﯼ
ﮐـَﺸﻔﻢ ﮐـَﺮﺩﻩ ﺍﯼ
ﻧَﺘﺮﺱ
ﭼﻨﺪ ﺳُﻮﺍﻝ ﻣــﯽ ﭘُﺮﺳَﻢ ﻭَ ﻣــﯽ ﺭﻭﻡ
ﯾﮏ : ﭼﻨﺪ ﺳــﺎﻝ ﭘﯿﺮﺕ ﮐـَﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ؟
ﺩﻭ : ﭼﻨﺪ ﺳــﺎﻝ ﺟﻮﺍﻧﺖ ﮐـَﺮﺩﻩ ﺍﻡ ؟
ﺳﻪ : ﺍﺯ ﺩﻟَﺖ ﺑﭙﺮﺱ ﻣــﺎﻝ ِ ﮐﯿﺴﺖ ؟
ﭼﻬﺎﺭ : ﺍﮔﺮ ﺟﺎﯼ ِ ﺧُﺪﺍ ﺑُﻮﺩﯼ ، ﺑﺎ ﻣﺎ ﭼﻪ ِ ﻣــﯽ ﮐﺮﺩﯼ ؟
ﭘﻨﺞ : ﮐــﺠﺎ ﺑﺮﻭﯾـﻢ ؟
ﺩﺳﺘﺖ ﺭﺍ ﺑـﻪ ِ ﻣـَﻦ ﺑﺪﻩ