توی یک کوچه ی این شهر عجیب خونه ایی بود ودوتا یارغریب/مرد

توی یک کوچه ی این شهر عجیب خونه ایی بود ودوتا یارغریب/مردمش بس که جفا کرده بودند، دل این دویارو خون کرده بودند/عده ایی گرفته بودن علی رو علی هم میزدن فاطمه رو/باطناب بسته بودن همسرشو کشیدم به خاک وخون پیکرشو/یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود شهری بود بهش میگفتن مدینه این حکایت مال اون سرزمینه.....
کوچیکتر که بودم این نوحه رو خیلی میخوندم واقعا محشره