ﺗـه ﺍﺗـﻮﺑــﻮﺱ ؛

ﺗـه ﺍﺗـﻮﺑــﻮﺱ ؛
ان صندلی اخر ؛
کنار ِ ﺷـﯿـﺸـﮧ ؛
ﺑﻬـترین جای دنیاس !

ﺑـرای ان که مچاله شوی ﺩﺭ ﺧــﻮﺩﺕ !
ﺳــﺮﺕ ﺭﺍ بچسبانی ب شیشه،

ﻭ ﺯل بزنی ب یک جای ﺩﻭﺭ !
ﻭ ﻓـﮑــﺮ ﮐـﻨـی ب ﭼــﯿـﺰﻫــﺂیی که ﺩﻭﺳــﺖداری ..
ﻭ ﻓـﮑــﺮ ﮐـﻨـی ب خاطراتی ک ﺁﺯﺍﺭﺕ ﻣـیﺩﻫـﺪ .. ﻭ گاهی ﭼـﺸـﻤـﻬـاﯾــﺖ ﺧـﯿــﺲ ﺷــﻮﺩ ؛
ﺍﺯﺣــﻀـﻮﺭ ِ ﭘُـﺮ ﺭﻧـﮕـــ ِ ﯾـﮑـــ ﺧــﯿـﺂﻝ !
ﻭ ﯾـﺎﺩﺕ ﺑــﺮﻭﺩ ﻣـﻘـﺼــــﺪﺕ ﮐــﺠـﺂﺳــﺖ !

ﻭ ﺩﻟــﺖ ﺑـﺨـﻮﺁﻫــﺪ ک ﺩﻧــﯿـﺎ ب ﺍﻧــﺪﺍﺯﮤ
ﻫـﻤـﯿــﻦ ﮔــﻮﺷـه ﺍﺗــﻮﺑــﻮﺱ ﮐـﻮﭼـﮑـــ ﺷــﻮﺩ .. ﻭ ﺩﻧــﺞ ﻭ ﺗـــﻨـﻬﺎ .. ﻭ ﺁﻩ بکشی ﺍﺯ یاداوری ِ ﺣــﻤـاﻗــﺖ های ِ
عاشقانه ﺍَﺕ ... ﺷـﯿـﺸـه ﺑــﺨــﺂﺭ ﺑـﮕــﯿـﺮﺩ ؛

ﻭ ﺗــﻮ ﺑـﺎ ﺍﻧـﮕــﺸـﺖ ﺑﻨــﻮﯾـﺴــﮯ " ﺁﯾـــﻨـﺪﻩ "
ﻭ ﺩﻟــﺖ ﺑـﮕـﯿـﺮﺩ ﺍﺯ ﺗـﺼـــﻮﺭﺵ ...
ﭼـﺸـﻤـﻬـاﯾــﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻨـدی ؛

ﻭ ﺗـﺎ ﺁﺧـرین ﺍﯾـﺴـﺘـﮕـﺂﻩ ﺩﺭﺧــﻮﺩﺕ ﮔــﺮﯾـه ﮐــﻨـی....