بریم برای پارت

بریم برای پارت ۱

(جینگو)

از زبان لیلی

با صدای زنگ ساعت گوشیم از خواب بیدار شدم ... یکم چشمامو مالیدم و یه کم دست پام رو کشیدم تا خستگیم در بره . رفتم دست و صورتم رو شستم موهامو شونه کردم و چند لقمه خوردم لباسام رو پوشیدم کیفمو برداشتم عینکم رو زدم و راه افتادم سمت مدرسه ... وقتی رسیدم کیفم رو گذاشتم و مثل همیشه یه کتاب در آوردم و شروع کردم به خوندن تا خانوم بیاد که ... لوسی سر و کلش پیدا شد ... لوسی دختر محبوب کلاس بود و خانواده ی پولداری داشتن و هر روز با یه ست جدید و وسایل جدید می اومد مدرسه و همه ی بچه ها شیفته یه وسایله خوشگلش می شدن ... ولی نمی دونم مشکلش با من چیه ... همیشه مسخرم می کنه و دربارم شایعه های بد بخش می کنه و وقت هایی که کسی نیست وسایلم رو خراب می کنه و منو می زنه ... خلاصه بگم لوسی برا من حکم قلدر رو داره ....
لوسی : هی ! چهار چشمی !
طوری رفتار می کنم که انگار ندیدمش
لوسی : هوی ! منو نادیده می گیری ؟ هیچ می دونی با کی طرفی ؟
( یهو کتابم رو بر می داره و می گیره بالا )
این چرت و پرت ها چیه می خونی ؟
افسانه ها ؟
( بلند بلند می زنه زیر خنده )
یه همچین چیز بی مصرفی به چه دردت می خوره ؟
می خواست کتابم رو پاره کنه که خانم معلم از راه رسید
خانم معلم : سلام بچه ها . روز بخیر . آم ... لوسی عزیزم چرا سر جات نیستی ؟
لوسی کتابم رو می زاره رو میزم و می ره سر جاش و میشینه
خانم معلم می دونه که لوسی با من چیکارا می کنه و تا می تونه سعی می کنه جلوشو بگیره و منو دلداری می ده ، بابای لوسی خیلی به بچش اهمیت می ده و اگه یه تار مو ازش کم شه دنیا رو به آتیش می کشه براشم مهم نیست طرف کی باشه حتی اگه مقصر خود لوسی باشه برای همین مدیر مدرسه خیلی ازش می ترسه و به لوسی هیچ گیر و ایرادی نمی گیرن و مدیر برای معلم ها و بچه ها قانون گذاشته که هیچکس به لوسی نگه بالا چشمت ابروعه برای همین هیچکدوم از ما حق نداریم قضاوتش کنیم حتی اگه به ضرر خودمون باشه ...

این از پارت یک
مایل به ادامه ؟ نظر ؟